Z pamiętnika małego pacjenta.

Dzień szpitalny trzeci:

temperatura poranna: 37,2st.

W związku z tym lekarze nie zdecydowali się wypisać Dziedzica do domu. Nadal badają go pod kątem wirusa, który dość drastycznie postanowił zadomowić się w organizmie naszego dziecięcia. Skończył się za to odruch wymiotny, wrócił foch na widok śniadania- to znak, że Franco wraca do formy. Na przekór wirusom, bakteriom i innym takim Franciszek rozgadał się na całego, a humor dopisuje mu jak nigdy dotąd. No, może poza momentami pobierania krwi i montowania kroplówki, kiedy to wzrokiem morduje wszystkich dookoła.

Tym samym całą rodziną zamieszkaliśmy na oddziale i na przemian z Frankowym tatą zamieniamy się vipowskim miejscem u boku Dziedzica. Dziś dyżur nocny i dzienny pełnił tata. Po pracy na noc u boku małego przystojniaka wybiera się mama.

Mamy nadzieję, że dziś to już ostatnia, zielona noc.

Ale odznaka/nalepka zdobyta 🙂 Teraz to mi przynajmniej  respiratora nie zgubi!

 

 

9 myśli w temacie “Z pamiętnika małego pacjenta.

  1. No z pewnością ostatnia 🙂 Trzeba znów troszeczkę pomieszkać w domu nawet jeśli na ścianach domowych nie wiszą girlandy z clownami 😀 Temperatura jutro na pewno będzie już w normie.Pozdrawiam i całuje Was mocno :*

  2. tak jest:-) jutro temperatura Franusia będzie książkowa i raz dwa trzy wracacie do domku, bo wszędzie dobrze, ale wiadomo:-) zyczymy udanej, ostatniej nocy buziaki

  3. po kilku dniach nieobecności przy komputerze, wchodzę na bloga i moje serce zatrzymalo się na pelne 5 sekund!!! jak to Franek w szpitalu?!?!?! niemoze być!!! mam nadzieję, że już jest lepiej i że cała rodzina trzyma się dzielnie!! myślami jesteśmy z Wami! buziaki dla Franklina:*

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *